تاریخچه چراغ های علاء الدین
1399/07/19

امروزه چراغ والور برای بیشتر مردم ایران جزوی از خاطرات شده است و دیگر به دلیل برخورداری از نعمت گاز و ورود آبگرمکن و شوفاژ و شومینه و ... به منازل، دیگر چراغ والور که هم جهت گرما بود هم برای پخت و پز استفاده می شد، به انباری منازل و یا ضایعات فروشان سپرده شد. ولی اکثر کودکان نیمه ی دهه شصت به قبل همه با این چراغ های علاء الدین کلی خاطرات شیرین دارند که هنوز هم با دیدن آن لبخند شیرینی بر لبشان نقش می بندد.

البته چراغ والور ساخت انگلیس بود و در دهه 20 کم کم علاء الدین ایرانی جای والورخارجی را در کشور گرفت. در زمان دکتر مصدق، دکتر درخواست کرده بود از فرآورده‌های نفتی در داخل کشور استفاده شود و وابستگی به صادرات نفت خام کاهش یابد. به خاطر اجرای این سیاست کارخانه ای به نام «صنایع نفت و گازسوز عالی‌نسب» تاسیس شد و چراغ های خوراکی و علاء الدین را تولید کرد. موسس کارخانه میرمصطفی عالی نسب، اهل تبریز و متولد ۱۲۹۸ شمسی بود. شرکت تولیدی صنایع نفت و گاز عالی نسب با مأموریت تولید بخشی از لوازم خانگی نفت سوز مورد نیاز خانواده های ایرانی تأسیس شد.

در آن دوران، با زمزمه های ملی شدن صنعت نفت و تلاش هایی که با رهبری دکتر محمد مصدق برای رها شدن صنعت نفت ایران از شرکت های انگلیسی صورت میگرفت، شرکت های انگلیسی محصولات نفت سوز را به ایران نمی فرستادند. از آن سو، عمده بازار لوازم خانگی ایران، به ویژه لوازم پخت مواد غذایی و تجهیزات گرمایشی کوچک، در انحصار شرکت های انگلیسی بود. چراغ «والور» یکی از محصولات انگلیسی ها بود که در آن زمان بسیار رواج داشت و چند سال بعدتر، شرکت عالی نسب توانست چراغ «علاءالدین» را که ساخت داخل بود، جایگزین آن کند.کارخانه های تحت مدیریت عالی نسب توانستند با اتکا به مدیران خلاق، سرپرستان متعهد و کارگران کوشا و زحمتکش خود، ضمن ثبت چندین اختراع در زمینه لوازم خانگی، برای اولین بار لوازم خانگی را مطابق سلایق و فرهنگ مصرف کننده ایرانی به تولید انبوه برسانند و با شبکه فروش گسترده خود، لوازم خانگی ایرانی را در دورافتاده ترین نقاط کشور هم عرضه کنند.

از آنجا بود که چراغ علاء الدین را در هر خانه و روستایی می توانستی بیابی، و خاطرات مشترک برای بسیاری از کودکان آن زمان رقم بزند.
البته امروزه نیز این چراغ در مناطق سردسیری که هنوز لوله های گاز به آنجا نرسیده است کاربرد دارد و یا مناطقی که بر اثر بلایای طبیعی به دور از خانه ها زندگی می کنند. و هنوز هم تولیدات چراغ علاء الدین وجود دارد و بیشتر تولیدات آن ها به کشور های کم برخوردار همچون افغانستان و عراق صادر می شود.
در ایران همانگونه که گفتم از آنجا که کودکان آن زمان خاطرات شیرین و مشترک فراوانی با علاءالدین داشته اند و امروزه جزو میانسالان و با تجربگان هستند از به یاد آوردن آن خاطرات لبخندی که پشت آن لبخند پر است از بازخوانی خاطرات شیطنت های بچگی در یک لحظه بر لبشان نقش می بندد . به همین علت نمونه های کوچک علاء الدین که بیشتر برا قرار دادن در دکور خانه جهت خاطره بازی ساخته شده اند و صد البته که امکان روشن شدن آن را نیز در این علاءالدین ها قرار داده اند.
اگر شما نیز می خواهید با این چراغ ها به خاطرات گذشته سفر کنید می توانید آن را از طریق سایت توت کالا در اندازه ها و رنگ های دلخواه سفارش دهید و درب منزل تحویل بگیرید.
    


برچسب ها
تاریخچه چراغ های علاء الدین چراغ والور چراغ های علاءالدین عالی نسب کارخانه عالی نسب ملی شدن صنعت نفت